สายลมเย็น

ในวันที่คนหนึ่งชีวิตร้อน
คนหนึ่งต้องเป็นสายลมเย็น
คอยปัดเป่าให้เบาบาง
“ถ้าเมื่ออีกฝ่ายร้อนกว่า
แม้นาทีนั้นเราจะมีเรื่องราวหนักหนาสักเท่าไร
เราก็จะกลายเป็นสายลมเย็นได้ในพริบตา
เพื่อให้อีกคนได้พักกายพักใจ
นึ่คือมหัศจรรย์แห่งรัก
……………
เพราะเรามีหลายด้านที่ต้องเดินผ่าน
และการเดินไปตรงนั้นตรงนี้
ย่อมทำให้ชีวิตเราร้อนรนอย่างเลี่ยงไม่ได้
แต่ไม่ว่าโลกข้างนอกจะเป็นอย่างไร
ไม่ว่าชีวิตจะหมุนไปเจอความร้อนที่โหดร้ายแค่ไหน
จะไม่มีสักครั้งที่เราทนไม่ได้
ถ้าวันนี้ยังมีคนรักคอยทำหน้าที่เป็นสายลมเย็น
“เมื่อชีวิตไม่มีที่พักกายพักใจ
ความรักจะทำให้ความทุกข์เราเบาลง”
แต่เราไม่อาจคาดหวังให้รัก
เป็นสายลมเย็นได้ตลอดเวลา
เพราะอาจหมายความว่าเราเห็นแก่ตัว
ขนาดความรักที่ยิ่งใหญ่แล้ว
ยังทำให้เราโยนความเห็นแก่ตัว
ทิ้งไปไม่ได้
แล้วจะเข้าใจความหมายของการให้..
ได้อย่างไร
“หากต่างคนต่างเป็นสายลมเย็น
ให้กันและกันได้
ไม่ว่าโลกข้างนอกจะร้อนสักแค่ไหน
เมื่อเข้ามาในโลกของความรักแล้ว
ชีวิตเราจะเบาลง”

ปาฏิหาริย์แห่งบันทึกรัก

“ปาฏิหาริย์แห่งบันทึกรัก” เป็นอีกงานแปลเล่มนึงของกวีซีไรต์ จีรนันท์ พิตรปรีชา จากแต่ก่อนที่ใด้อ่านเรื่อง “ใบไม้ที่หายไป” ยังไม่มีความซาบซึ้งในถ้อยอรรถรส ของจีรนันท์ มากนัก ..แต่เมื่อได้อ่านงานแปลของเธอเรื่อง “ปาฏิหาริย์แห่งบันทึกรัก” ของนิโคลัส สปาร์กส์ ซึ่งได้สร้างเป็นภาพยนตร์รักที่เกรียวเกรียวมาแล้วใน The Notebook ซึ่ง จีรนันท์ ได้ถ่ายทอดภาษาด้วยถ้อยคำที่อ่อนหวาน เมื่อได้อ่านแล้วรู้สึกคล้อยตามตัวละครในเรื่องมาก จนถึงขนาดซาบซึ้งจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ในเนื้อเรื่องจะบอกถึงความรักที่มากมายสุดที่จะเปรียบเทียบได้ของผู้ชายคนนึง..ต่อหญิงอันเป็นที่รัก..ซึ่งถือว่าเป็นรักครั้งแรกของคนทั้งสอง..รักไม่มีวันเสื่อมคลาย..ไม่มีวันลืม..หวังและปราถนาจะให้หญิงคนรักมีความสุข..และอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า นั่งอ่านบันทึกรักให้หญิงอันเป็นที่รักฟังด้วยความหวังว่าสักวันนึงเธอจะกลับมามองเค้าด้วยสายตาแห่งรัก กลับมาสัมผัสกอดรัดเค้าด้วยความอบอุ่น ด้วยหัวใจรักของเธอและเค้าที่มีต่อกันอย่างเหนียวแน่นและลึกซึ้งจนไม่มีอุปสรรคใดที่จะทำลายลงได้ ..เธอ..ผู้เป็นที่รักได้กลับคืนสู่ความทรงจำเดิมที่มีเขาคอยอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจอีกครั้ง ด้วย ปาฏิหาริย์แห่งบันทึกรัก
..ขณะที่อ่านไปนั้นทำให้คิดถึงแฟนของตัวเอง..อยากให้เค้าอยู่ใกล้ๆ จังเลย..อยากจะบอกเค้าว่า..เค้าเหมือนโนอาห์ในเรื่องที่ทำเพื่อ หญิงคนรัก ของเค้าจังเลย ..แต่ก็ได้บอกเค้าไปแล้วขณะที่ยังอ่านไม่จบ..เป็นนัยๆ ..เพราะอายไม่กล้าบอกมาก..และเค้าเห็นว่าปกหลังมีคำนิยามที่บอกว่า

” The Notebook จะทะลวงหัวใจคุณ ใครที่อ่านแล้วไม่น้ำตาหยดกับบทสุดท้าย คงไม่เคยมีความรักที่แท้จริง”

แต่ เธอ ยังอ่านไม่จบถึงบทสุดท้ายด้วยซ้ำ..ก็ยังแอบร้องไห้ซะตั้งหลายรอบ

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง : วันที่เธอสุขและวันที่เขาป่วย

ระยะทางของความรักจากจุดเริ่มต้นมาจนถึงวันนี้ คน 2 คน ย่อมผ่านมาหลายเหตุการณ์
แต่คู่รักหลายคน เริ่มเปลี่ยนไปจากวันแรกๆที่คบหากัน เพราะเงื่อนไข บรรยากาศแห่งรัก เริ่มต่างจากเดิม

ในแรก สัปดาห์แรก เดือนแรกๆ ทุกอย่างลงตัว สวยสด งดงามสดชื่นสมหวัง
เมื่อเวลาผ่านไป ความรักเริ่มสดสวยน้อยลง แต่ก็ยังคงรักอยู่ จนนานวัน หากฝ่ายหนึ่งทนรับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ ก็ต้องกล่าวคำอำลา

แล้วชายคนหนึ่ง ที่คนจุดตะเกียงนำมาบันทึกไว้ในที่แห่งนี้ล่ะ เกิดเงื่อนไข บรรยากาศแห่งรัก ที่เริ่มต่างไปจากเดิมหรือไม่

“ ที่ไม่เหมือนเดิมคือ การตามใจเธอ นำพาเธอไปพบในสิ่งที่เธอปรารถนา แต่ที่เหมือนเดิม ก็คือ ยังคงรักเธอเสมอ… เอ แต่บางที อาจจะรักมากขึ้นก็ได้นะ”

ชายคนหนึ่ง ใช้เวลาในช่วงวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ พาเธอเดินทางไปในสถานที่ที่เธอต้องการ ในช่วงปลายเดือน มีค.50 เขาก็พาเธอไปสัมผัสกับสิ่งที่เธอชื่นชอบอย่างมาก ในชีวิตของเธอ

ได้มองเห็นเธออยู่กับสิ่งที่เธอชื่นชอบ ประทับใจ ทำให้ชายคนหนึ่งถึงกับยิ้มหน้าบานเกือบตลอดทั้งวัน

ช่วงหัวค่ำ เขาก็พักที่เดียวกับเธอ อยากดูแลเธอ คอยกล่อมเธอข้างๆหูให้นอนหลับฝันดี แต่การเดินทางตลอดทั้งวันนั้น เขาเหนื่อยเหน็ด เธออยากจะเอาใจเขาบ้าง เลยเอามือจับตัวเขา พบว่า ตัวร้อนมากๆ จึงพยายามเพียรถามว่า ไม่สบายหรือเปล่า ไปซื้อยาทานดีมั้ย

เขาบอกว่า คงไม่เป็นไรมาก เจออากาศร้อนจัด พักสักหน่อยคงดีขึ้น
ในต่อมา เขาก็พาเธอไปที่ที่เธอชื่นชอบอีกครั้ง จากเที่ยงมาถึงบ่าย 3 โมง ได้ซื้อสิ่งที่เธออยากได้ แต่ต้องชั่งใจ เพราะวันวาน เธอจ่ายเงินซื้อสิ่งเหล่านี้ หมดไปเยอะพอสมควร เขาจึงซื้อให้เธอทันที และพากันเดินทางกลับไปยังจุดหมายปลายทาง ในคืนวันนั้น ทั้งคู่ก็พักด้วยกันอีก

เธอเอามือมาจับหน้าผาก และตัวของเขาตลอดคืน ตัวของเขาก็ยังคงร้อนอีกเช่นเคย
เมื่อเขาตรวจสอบสภาพร่างกายตัวเอง พบว่า ตัวเขาป่วยเสียแล้ว ติดเชื้อเกิดอาการของโรคติดต่ออย่างหนึ่ง ทำให้เขาไม่อยากเข้าใกล้เธอมากนัก เพราะกลัวว่า เธอจะติดโรคนี้จากเขาไปด้วย

ในตอนเช้า ก่อนแยกย้าย เธอก็สังเกตเห็นว่า ที่แขนและตัวของเขา มีสิ่งผิดปกติบางอย่าง ดูท่าทางแล้ว เขาคงจะไม่สบายเสียแล้วล่ะ แต่เขารับปากว่า เมื่อเดินทางถึงที่หมายจะรีบไปหาหมอ

ในเย็นวันนั้น เมื่อเธอโทรไปสอบถามเขา เขาบอกว่า เป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อน รักษาตัวสักพักก็คงจะหายดี

ในวันหยุดที่จะถึงในครั้งต่อไป เธอตั้งใจจะไปเยี่ยมเขาถึงบ้าน

ความจริง เขาก็อยากให้เธอมา แต่ในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ไม่ควรให้คนอื่นเข้ามาใกล้ชิดมากนัก เพราะยังมีโอกาสติดเชื้อโรคได้เช่นกัน

แน่นอนว่า ถ้าเขาเจอหน้าเธอ จะต้องกอดเธอให้หายคิดถึง แต่ก็ไม่อยากให้เธอติดเชื้อโรคติดต่อนี้ไปด้วย
อยากให้หายขาด แล้วพบกับเธอด้วยความสบายใจ ไม่ทำให้เธอป่วย แล้วดูแลเธอ พาเธอไปชมในสิ่งที่เธอต้องการต่อไป

แต่เธอก็ยืนยันว่า จะไปหา เพราะคิดถึงแฟน โรคนี้เธอก็เคยเป็นมาแล้ว มีภูมิคุ้มกันแล้ว คงไม่เป็นอีกครั้งหนึ่งหรอก

"หัวใจรัก"

“หัวใจรัก”ในครั้งนี้

เธอรู้แล้วว่า..เธอได้พบกับความรักของผู้ชายคนที่ใฝ่หามาเนิ่นนานแล้ว..

ชาย..ผู้ซึ่งเป็นทั้งเพื่อน..พี่..และคนรัก

แม้ว่า..ความรัก..จากเค้า..จะไม่แสดงออกด้วยคำพูด..แต่

การกระทำ..เพื่อคนที่เค้ารัก..มากมาย..เพื่อที่จะทำให้รักมีคุณค่า

ให้คนที่เค้ารักมีความสุข..แค่เพียงจากแววตาของเธอที่เปล่งประกาย

ให้คนที่เค้ารักหายคลายร้อน..จากเศษกระดาษที่พัดวีให้

ห่วงใยใส่ใจดูแลคนรักของเค้า..ด้วยความที่เธอเป็นคนขี้ลืม

เค้าต้องคอยเทียวถามเธอ..ขณะเดินทาง..ลืมอะไรมั้ย..เก็บครบหรือยัง

กระเป๋าครบทุกใบหรือเปล่า

สิ่งต่างๆ เหล่านี้

ในตัวผู้ชายคนนี้..เธอ..ซึ่งหัวใจมิใช่หินผา

มีหรือที่จะไม่ซึมซับ..และรับเอา..”หัวใจรัก” จากเค้ามาโดยง่าย

มิใช่ง่ายเลยสำหรับเธอ..ในการจะรักใครสักคน

ใคร ..ที่จะเข้ามาครอบครอง..”หัวใจรัก”..ของเธอ..

ด้วยเธอ..ผู้ได้รับบาดแผลและความบอบช้ำ..จากรัก..เมื่อครั้งวันวาน

จนหัวใจด้านชากับรัก..มาช้านาน

..แต่..

เค้า..ได้พิสูจน์แล้วถึง..หัวใจรัก..ที่มีต่อเธอ

ซึ่งแม้ว่า..จะน้อยด้วยคำพูด..แต่มากด้วยการกระทำ

วันนี้..เค้า..ได้ “หัวใจรัก” จากเธอไปแล้ว…

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง ; รอยยิ้มของเธอ….ที่รอคอย

บนเส้นทางและระยะเวลาของความรักของคนคู่หนึ่ง ย่อมมีทั้งช่วงเวลาที่สุข และทุกข์ ช่วงเวลาที่เข้าใจกัน และไม่เข้าใจกัน ซึ่งหลายครั้งที่ความไม่เข้าใจกันนั้น เกิดจากเรื่องที่..เข้าใจไปเอง

เช่นเดียวกับความรักของชายคนหนึ่ง กับผู้หญิงของเขาที่เกิดขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว
ในระยะเวลาที่ผูกพันกันไม่นานนัก ยังคงมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องการคำตอบ

บางสิ่งบางอย่างก็ยากแก่การเข้าใจ ซึ่งต้องใช้เวลา
บันทึกรักของชายคนหนึ่งได้เก็บประเด็นนี้ไว้…

..กว่าจะได้พบรอยยิ้มของเธอ จากความไม่เข้าใจในวันวาน เขาต้องรอคอยอยู่หลายวัน กว่าที่วันนั้นจะมาถึง..

เมื่อราว 10 วันก่อน ด้วยความไม่เข้าใจบางอย่างของเธอ ทำให้เขาต้องคิดหนัก
ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ได้ถูกถ่ายทอดมาในเมล์ของเธอที่ส่งถึงเขา

++++

เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ..ฉันกลุ้มใจมากฉันไปหาเพื่อน..เพื่อนถามว่าเป็นอะไร..ฉัน
ไม่รู้จะบอกเพื่อนว่าไง..นอกจากร้องไห้อย่างเดียว..

กลับบ้านพัก 4 ทุ่ม จะนอนก็นอนไม่หลับ
พยายามโทรหาคุณแต่คุณไม่รับเลย ..บางครั้งก็ปิดโทรศัพท์..ฉันคิดมากเลยฉันกลัวว่า..ตัวฉันจะทำให้คุณเกลียดแล้ว..คุณบอกให้เวลาฉัน 48 ชั่วโมง
คุณรู้มั้ยแค่หลังจากคุณวางโทรศัพท์และปิดไม่ถึง10 นาทีเลย ฉันรู้ตัวเอง
ว่าฉันใช้อารมณ์ตัดสินความรักและความปราถนาดีจากตัวคุณ
คุณอยากให้ฉันมีความสุข..กับสิ่งที่ฉันชอบ
..แต่ฉันแปรเจตนาของคุณเป็นอย่าง
อื่น..ฉันดูถูกความรักของคุณ..คุณให้ฉันได้อธิบายได้มั้ยว่าเพราะอะไร
..ฉันรอถึง 48 ชั่วโมงเหมือนที่คุณว่าไม่ได้
คุณจะยกโทษให้ฉันได้มั้ย..

ฉันทำของขวัญวันเกิดให้คุณแล้วเมื่อคืนหลังจากที่ฉันหาเรื่องคุณ
คุณเข้าไปอ่านหรือยัง..จริงอย่างที่คุณพูด

ฉันฝันว่าโทรหาคุณแล้วคุณถามว่าฉันกินเหล้าหรือเปล่า..ฉันบอกว่าฉันไม่ได้กิน..
เพราะคุณไม่อยากให้ฉันกินเวลากลุ้มใจ
แล้วฉันก็ตื่นขี้นมาเมื่อตอนตี 2 เศษๆ โทรหาคุณ ติด
มีสัญญาณ แล้วก็ส่งอวยพร” happy brith day.ขอโทษนะ ” ให้คุณ
คุณจะเชื่อฉันหรือเปล่าฉันไม่ได้กินเหล้าหรือเบียร์เลย

ฉันนั่งคิดทบทวนและก็เปิดบันทึกรักของเราอ่าน

เช้านี้ฉันตาบวมหมดเพราะเมื่อคืนร้องไห้ตลอด
..ฉันกลัว..กลัวว่าคุณจะไม่รักฉัน
เหมือนเดิมแล้ว..ฉันกกลัวสารพัดเกี่ยวกับความรู้สึกของคุณ
แล้วคุณนอนหลับมั้ย
..ที่รัก..ฉันเสียใจมากกับการกระทำของตัวเอง
ภาวนาให้ถึงเช้าเร็วๆ จะได้ ครบกำหนด 48 ชั่วโมง

จน 6 โมงเช้าก็ส่งข้อความหาคุณอีก
รายงานการส่งคุณได้รับแล้ว ..แบตเตอรีโทรศัพท์หมด..ไม่มีที่ชาร์ทเพราะลืมไว้ที่ทำงาน
..8 โมงเช้าไปทำงานโทรตู้สาธารณะหาคุณ..แต่ไม่มีสัญญาณ

คุณไปทำงาน..วันนี้..คุณได้บอกฉันไว้แล้ว..แต่เมื่อวานมีปัญหา..คุณคงกลุ้มใจ..
ไม่สบายใจ..เหนื่อย..แล้วยังต้องมาเสียใจกับคนบ้าๆ
แบบฉันที่คุณบอกว่า..ฉันมีค่าเหลือเกินสำหรับคุณ

ตอนนี้ฉันยังมีความหมายแบบนั้นในใจคุณอยู่หรือเปล่า..

ฉันอยากไปหา..ไปกอดคุณและอยากจะซบไหล่ของคุณร้องไห้เหลือเกิน..เวลาที่คุณให้ฉัน
ทบทวนมันนานเหลือเกิน..นานจริง ๆ
คุณอยู่ไหน..ทำอะไรอยู่..เปิดโทรศัพท์คุยกับ
ฉันได้มั้ย..ฉันขอไม่รอเวลา 48 ชั่วโมงได้มั้ย..

ฉันรู้แล้วว่าฉันต้องการอะไร..คุณไม่ได้เป็นที่พักใจยามเหงา..คุณเป็นมากกว่า
นั้น..คุณคือความจริงที่ปราถนา..ฉันได้อ่านบทกวีของ
คาลิล แล้ว ถ้าคุณจะบันทึกให้ฉันได้อ่าน..ฉันก่านแล้วค่ะ..และมันเจ็บปวดเหลือเกิน..

ในอีก 10 กว่าวันต่อมา เมื่อสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ ได้ทำให้เธอ และแล้ว สิ่งที่ตั้งใจไว้ ก็บังเกิดผล เธอได้รับข้อมูลข่าวสารในสิ่งที่เธอชื่นชอบ อย่างคาดไม่ถึงมาก่อน ทำให้เธอเกิดความสุขอย่างล้นเหลือ …

กว่าที่เขาจะได้รอยยิ้มของเธอ…ที่รอคอย เมื่อ 10 วันที่แล้ว ก็เกือบเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน….

นี่คือ ข้อความจากเธอที่ส่งถึงเขา ในวันที่มีรอยยิ้มของเธอ…

ความรัก Date: Wed, 28 Mar 2007

คุณ..จ๋า..

เป็นไงมั่งวันนี้งานหนักมั้ย
…เหนื่อยหรือเปล่าจ๊ะ..ส่งใจมาใกล้ชิด คุณทุกวันนะค่ะ..อย่าเพิ่งน้อยใจฉันนะ..เมื่อบ่ายนี้ฟังดูยังไงก็ไม่รู้..พิกลอยู่
เหมือนกัน..ฉันรู้ว่าคุณหวงฉันนะหึงด้วยหรือเปล่าค่ะ…แต่หัวใจฉันก็ปิดตาย
สำหรับคุณคนเดียวแล้วนะ..คุณก็น่าจะรู้ดีนะ..คุณทำให้ฉันมีความสุขเสมอ..เมื่อ
เจอกัน..หรือแม้ในความคิดถึงก็เป็นสุขตลอด..

ฉันอยากจะทำให้คุณมีความสุขจังเลย..
ทำไงน๊า..แต่วันนี้มีรางวัลให้คุณนะ
..คิดไว้แล้วกันนะค่ะ ว่าจะอยากได้อะไร

เหมือนเรา..คิดถึงกัน..อยู่ไกลกัน..รอเวลาให้ได้เจอกัน…และห่วงใยกัน..

..แต่คุณเชื่อมั้ย..ตอนจากกันนี่ซิมันทรมานนะ
..จำวันที่ไปเที่ยวที่ภูกุ้มข้าวได้มั้ย..คุณรอส่งฉันอยู่ข้างล่าง..ฉันอยากจะร้องไห้จังเลย..แล้ววิ่งเข้าไปกอด
คุณบอกว่าฉันคิดถึง..และไม่อยากจากคุณไป

***ถ้าเป็นฉันก็อยากจะหลับไปในซอกไหล่อุ่นๆ
ของคุณ และเสียงห้าวๆ ของคุณที่กล่อมให้ฉันนอนหลับฝันดี***

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง : รักสะดุด ทางความรู้สึก

ความรักระหว่างคน 2 คน มีทั้งในยามที่หวานชื่น และเวลาที่จืดจาง
หลังจากที่ 2 คนมอบความหวานชื่นสู่หัวใจของกันและกันอย่างต่อเนื่อง
วันที่ผ่านมา ดูเหมือนจะเกิดความรู้สึกบางอย่างระหว่างคนทั้งคู่

จากที่เคยคุยโทรศัพท์ทุกวัน ทุกคืน เกิดความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้น
จนแฟนสาวต้องส่งข้อความถึงฝ่ายชายทางเมล์

เมื่อเขาเปิดอ่านแล้ว เกิดความคิดถึง และอยากไปพบหน้าเธอในเร็ววัน นับวันเวลาให้ถึงวันหยุดเสาร์ อาทิตย์เร็วๆ
และนี่คือข้อความบางส่วนที่ผู้ชายคนนี้ อนุญาตให้นำมาบันทึกไว้

++++++

….. ตอนนี้ความรู้สึกที่ไม่อยากคุย
เพราะเหนื่อยเครียด หรือมีเรื่องอะไรก็ไม่อาจจะทราบได้
ตัวคุณเท่านั้นที่จะรู้ดีกว่าใคร..

ถ้าเวลานานกว่านี้..ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน..อาจจะมากกว่า
ไม่อยากคุย..แล้วมันคืออะไร?

หยุดก่อนแล้วกันนะ..ฉันไม่อยากคิด..ไม่อยากเจอ..ฉันแค่คิดถึงคุณเท่านั้น..อยาก
จะคุยด้วย..แต่ช่างเถอะนะมันผ่านไปแล้ว..ขอโทษด้วยนะถ้าเสียงโทรศัพท์มันรบกวน
ความรู้สึกอยากอยู่ในโลกส่วนตัวเพียงลำพังของคุณ..บางที..ถ้าไม่คุยและไม่ติดต่อ
กันสักพักก็คงจะดี..คุณและฉัน..จะได้ทบทวนความรู้สึกที่มีต่อกัน
ว่า ความรักในเวลาอันรวดเร็วของเราเกิดขึ้นเพราะ…หัวใจ..หรือความเงียบเหงา..ที่ต้องการใคร
สักคนก็ได้มาเติมเต็มหรือเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ..
..ถ้าเป็นฉัน..ฉันตอบตัวเอง..และตอบคุณไปแล้ว..ด้วยคำพูด..ความรู้สึก..และการ
กระทำที่แสดงออกไปแล้ว

งานหรืออะไรก็ตามที่คุณได้ทำลงไปนั้นฉันก็ดีใจที่คุณไม่ย่อท้อและอดทนพยายาม
กระทำและสานต่อให้สำเร็จ..แต่..ถ้ามันทำให้คุณเหนื่อย..ท้อ..หมดแรงใจ..มันก็
ต้องมีบ้างนะค่ะ..แต่ถ้าคุณวางความรู้สึกที่หนักอึ้งเหล่านั้นลงจากบ่า…ไว้สัก
พักนึง..เมื่อหายเหนื่อยค่อยเดินต่อดีมั้ย..จะคอยเป็นกำลังใจให้นะ..ถ้าคุณต้อง
การ

อดีต..สำหรับฉันอยู่ในความทรงจำแค่นั้น..ไม่เคยคิดที่จะเอามาทำให้ปัจจุบันหรือ
อนาคตของตัวเองเปลี่ยนแปลง..หรือบั่นทอนความรู้สึก..หรือสร้างบาดแผลในใจตัวเอง
จนกลัดหนอง..ฉันเรียนรู้จากอดีตเพื่อทำปัจจุบันและอนาคตให้ดีขึ้น..เพื่อการ
ดำเนินชีวิตต่อไปกับ..ใครคนนั้น..ให้เค้ามีความสุข..กับสิ่งที่เป็นอยู่
ณ เวลานี้เท่านั้น

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง ; ชุดสายเดี่ยว …เสียวใจของแฟนสาว

บันทึกรักจากชายคนหนึ่งในตอนนี้ มาถึงความเสียวกันบ้าง
ผู้หญิงหลายคน ชอบแต่งตัว เดี๋ยวนี้ นุ่งสั้น ในแบบประหยัดเสื้อผ้าจริงๆ

สาวสายเดี่ยว กระโปรงสั้น หรือ ใส่กางเกงขาสั้น หนุ่มหลายคนชอบมอง
มองไปถึงไหนต่อไหนของสาวนางนั้น
ในมุมมองของคู่รักล่ะ คิดอย่างไรกับการแต่งตัวของแฟนสาว
บันทึกรักของชายคนหนึ่งได้หยิบความรู้สึกจากใจของเขามาถ่ายทอดแล้ว
แล้วความรู้สึกของเขาล่ะ คิดอย่างไร ถ้าแฟนสาวต้องใส่สายเดี่ยว

”เวลาเห็นสาวนุ่งสั้น ใส่เสื้อสายเดี่ยว ผู้ชายต้องมองอยู่แล้ว แต่จะมองนานแค่ไหน อยู่ที่ความเหมาะสม เข้าท่าของการแต่งตัวของสาวคนนั้นด้วย บางคนแต่งได้เด่น สะดุดตามาก จนต้องมองเหลียวหลัง”

แล้วคุณห้ามแฟนสาวของคุณใส่เสื้อสายเดี่ยวหรือเปล่า

”ไม่เลย อยากเห็นเหมือนกันว่า เวลาใส่สายเดี่ยวแล้วเค้าจะเป็นยังไง เห็นบอกว่า มีเสื้อสายเดี่ยวหลายชุด ชอบใส่มากๆ อยากดูเหมือนกันว่า ใส่แล้ว จะน่ามองหรือเปล่า หรือไม่เข้าท่าก็จะบอกว่า เลิกใส่เถอะ หมดวัยแล้ว”

แล้วคุณไม่หวงหรือ ถ้าใส่สายเดี่ยว หนุ่มคนอื่นจะมองแฟนคุณด้วยสายตาแทะโลม มองไปถึงไหนต่อไหนเลยนะ

”ก็ได้แต่มอง แต่เราได้ทั้งมองและกอดได้ด้วย”

ผู้ชายหลายคนไม่อยากให้แฟนสาวของตัวเองใส่สายเดี่ยว ไม่อยากให้ใครมองด้วยสายตาเจ้าชู้ อยากที่จะเก็บไว้มองคนเดียว เพราะความหวง แต่ในมุมมองของเขา .. ผู้ชายคนหนึ่งที่นำมาบันทึกไว้นี้ เขาอยากเห็นเธอมีความสุข เพราะเธอชอบแต่งตัว ถ้าเธอแต่งตัวให้คนที่เธอรักได้ดู เธอย่อมต้องแต่งชุดที่ดูดีที่สุด คงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากให้แฟนหนุ่มของตัวเองผิดหวังกับชุดที่เธอแต่งให้เขาได้เห็น

ถือว่า เป็นการวัดหัวใจกันไปเลย ว่าจะสร้างความพอใจ หรือความผิดหวังในสายตาของเขา….
”เมื่อดูสาวคนอื่นที่ใส่สายเดี่ยวแล้ว ก็เสียวแทนเหมือนกัน เสียวที่จะหลุด แต่สำหรับเธอแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่า จะเสียวมากน้อยแค่ไหน…….”

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง : กระเป๋าเงินและรถมอเตอร์ไซต์

บันทึกรักชิ้นนี้ มีบันทึกที่ต่อเนื่องได้ เพราะความเอาใจใส่ทุกรายละเอียดของคู่รักคู่หนึ่ง ที่ยอมให้หยิบเรื่องราวมาบันทึกไว้

บันทึกไปเรื่อยๆ เหมือนติดตามความรู้สึก ตามติดลมหายใจแห่งความรักของคนทั้งคู่

ความเอาใจใส่ทุกรายละเอียด แม้แต่สิ่งเล็กๆน้อยๆ ต่างไม่เคยมองข้าง

ฝ่ายชายมีกระเป๋าเงินใบเก่าๆที่ใช้มานาน สภาพดูเยินพอสมควร เวลาที่เขาหยิบกระเป๋าเอาเงินออกมาจ่าย ฝ่ายหญิงสังเกตเห็นได้ว่า กระเป๋านั้นเก่ามากๆ

เธอเคยคิดที่จะซื้อกระเป๋าเงินใหม่ให้เขาเหมือนกัน แต่คิดว่า กระเป๋าเงินใบนี้ คงมีความหมายกับเขามากมาย
คงเป็นกระเป๋าใบแรกที่เขาซื้อ หรือชอบกระเป๋าใบนี้มาก

เธอเคยถามว่า ถ้าซื้อให้ใหม่ เขาจะใช้หรือไม่ เขาบอกว่า ที่จริงพ่อของเขาซื้อกระเป๋าเงินใหม่ให้แล้ว แต่เขาก็เก็บเอาไว้ ยังคงใช้กระเป๋าใบเดิมที่คุ้นเคยมาหลายปี

ตอนเที่ยงๆของวันนี้ เธอโทรมาบอกเขาว่า เธอซื้อรถมอเตอร์ไซต์คันใหม่แล้วนะ เป็นคันที่เธอบอกเขาว่า อยากได้นั่นแหละ เป็นรถคันสีดำ พึ่งจะขี่มาถึงที่ทำงานในเวลาใกล้เที่ยง

รถมอเตอร์ไซต์คันเก่า เธอใช้มาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ พึ่งจะถอยคันใหม่มาวันนี้นี่เอง

ถามความรู้สึกของเขาแล้ว อึ้งไปเหมือนกัน เธอใช้ข้าวของได้คุ้มมากๆ
รถมอเตอร์ไซต์มีรุ่นใหม่ๆออกมาหลายรุ่น หลายคนเปลี่ยนรถบ่อยๆ แต่เธอพึ่งจะเปลี่ยนคันใหม่

ถือว่าเป็นคนที่มีความผูกพันกับสิ่งหนึ่งพอสมควร
คงจะเหมือนกับผู้ชายคนนี้กระมัง ที่ยังใช้กระเป๋าใบเก่า แม้จะดูเยินๆ สมควรที่จะโยนทิ้งไปตั้งนานแล้ว แต่ก็ยังใช้เก็บเงินได้อยู่ตลอด

และที่สำคัญ ไม่เคยหายสักที ด้วยความเก่าของกระเป๋า เลยไม่อยากที่จะเอามาวางโชว์สายตาใครๆมากนัก หยิบออกมาแล้วก็เก็บใส่กระเป๋ากางเกงไว้อย่างรวดเร็ว

ด้วยขนาดและน้ำหนักของกระเป๋าเงิน ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย หากลืมกระเป๋าเงิน จะรู้สึกได้ทันที จากน้ำหนักตรงกระเป๋ากางเกงที่หายไป
เพียงความผูกพันกับสิ่งของเล็กๆน้อยๆของคนทั้งคู่ที่ใช้ของอย่างคุ้มค่า
แล้วความรัก ความห่วงใยของคนทั้งคู่ ย่อมไม่เปลี่ยนง่ายๆ ใช้สอยอย่างคุ้มค่า เหมือนกระเป๋าเงินและรถมอเตอร์ไซต์นั่นแล…..

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง ; อาการท้องเสียกับข้อความจากหัวใจของเธอ

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง มีโอกาสได้หยิบมุมมอง ความรู้สึกของฝ่ายชายมาถ่ายทอดมากกว่าฝ่ายหญิง
และแล้ว เมื่อฝ่ายชายเกิดอาการท้องเสีย เพราะทานมะม่วงมากเกินไป เมื่อแฟนสาวของเขารับรู้ ก็รีบเขียนข้อความนี้มาเป็นกำลังใจให้เขา

ข้อความจากใจ ทำให้เห็นหลายสิ่งหลายอย่าง
และปเนคำตอบที่ว่า ทำไม ชายคนหนึ่งถึงบันทึกเรื่องราวได้มากมายนัก

…
..ที่รัก..หายหรือยังค่ะ
ท้องเสีย..เป็นห่วงจังเลย..ท้องเสียบ่อยจังเลยแล้วทำไม
ต้องท้องเสียเหมือนกันด้วยน๊า..สงสารคนตัวโตจังเลย..ถ้าอยู่ใกล้ๆ
ก็จะช่วยไป
ซื้อยาให้กิน..คิดถึงจังเลยค่ะ..อยากอยู่ใกล้ๆ
จังเลย..อยากซบไหล่กว้างๆ
ที่มีแต่กระดูกของที่รักจังเลย

ฉัน..ขอบคุณมากนะสำหรับความรัก..ความห่วงใย..และความปราถนาดี
และทุกสิ่ง
ทุกอย่างที่ทำเพื่อฉัน…มันทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามากเลย..ฉันไม่
เสียใจ..และไม่ผิดหวังเลยที่ฉันตัดสินใจที่จะรักคุณ

..รู้มั้ย..ถึงคุณจะเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนนึง..ไม่มีสมบัติพัสถานอะไรมากมาย..
ไม่มีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โต..หรือเป็นที่นับหน้าถือตาของใครๆ
..แต่สำหรับฉันแล้วคุณเป็นผู้ชายที่พิเศษที่สุด..ฉันรักคุณเพราะคุณเป็นคนที่รู้จักรักคน
อื่น
ให้ความรักกับคนอื่นก่อน..คิดถึงและเข้าใจสังคม..ซึ่งสิ่งนี้เป็นสิ่งที่
พ่อเคยสอนฉันมาตลอด..ฉันภูมิใจในตัวคุณมากเลยนะค่ะ..แต่ก็…อย่ารักคนอื่น
มากกว่ารักฉันนะ..ฉันไม่ยอมนะบอกไว้ก่อน..รู้ไว้ด้วยว่าแฟนคุณน่ะขี้หึง

..เหนื่อยมั้ยทำงาน..เลิกงานมาแล้วอยากหาน้ำเย็นๆ
กับขนมหวานๆ ให้กินแก้เหนื่อยจังเลย…

ฝากคิดถึงน้องหมาที่เหลือ
7 ตัวด้วยนะเวลาโทรไปได้ยินเสียงทักทายตลอดเลย..แล้ว
ก็กระปุกออมสินฉันเสียใจด้วยนะ ฉันเข้าใจดีค่ะ..เพราะฉันเคยเสียนีน่ามาแล้วจนไม่
อยากจะเลี้ยงอีกเพราะฉันไม่มีเวลาให้เค้า..

บันทึกรักจากชายคนหนึ่ง : ห่วงใย ผูกพัน ช่วยเหลือแบบใจสั่งมา

หลังจากที่ชายคนหนึ่ง และเธอคนนั้น พบหากันภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์
จนกลายเป็นคนที่รู้ใจในเวลาไม่นาน เหมือนกับคนที่คบหากันมานานหลายเดือน
ทั้งๆที่ความจริง แล้ว เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง

ชายคนนั้น ทำงานเป็นลูกจ้างในหน่วยงานแห่งหนึ่ง กำลังมองหางานที่มั่นคง
เพื่อที่จะได้ดูแลเธออย่างที่อยากจะดูแล ตลอดไป

ต้นสัปดาห์ของการทำงาน เธอจึงช่วยเขาค้นหาตำแหน่งงานว่าง
ค้นหางานที่ประกาศรับสมัคร งานราชการ ในช่วงเวลานั้น
พร้อมกับส่งเมล์ไปให้เขา หลายข้อมูล
เป็นงานราชการ แม้ไม่ได้อยู่ในสังกัดส่วนราชการเดียวกัน ก็น่าจะมั่นคงกว่าในปัจจุบัน
เรื่องความมั่นคงนั้น สร้างขึ้นมาได้ เหมือนกับการสร้างความมั่นใจในหัวใจของเขาและเธอ

ชายคนนั้นได้รับโทรศัพท์จากเธอ จึงรู้ว่า เธอหาข้อมูลเรื่องงานให้เขาแล้ว เปิดดูในเมล์ได้
ไม่น่าเชื่อ พึ่งจะพูดคุยกันไม่ทันข้ามวัน เธอกระตือรือร้นหาข้อมูลให้เขาทันที
ช่างรู้ใจเขาจริงๆ

นับตั้งแต่ได้เริ่มรู้จักกับเธอ แม้ว่า เขาจะรู้จักเธอผ่านทาง blog
แต่การติดต่อสื่อสารกันอย่างจริงจัง เริ่มจากการพูดคุยกันทางโทรศัพท์มากกว่า
ครั้งแรกที่ได้ยินเสียงของเธอ เขารู้สึกเฉยๆ ส่วนเธอรู้สึกว่า เสียงของเขาเหมือนพี่ชายที่ดูแลน้องสาว
แต่เมื่อได้พบเจอกันจริงๆ เขาและเธออายุเท่ากัน เกิดปีเดียวกัน
แต่คนละเดือนเท่านั้น
ผู้ชายเกิดช่วงต้นปี ส่วนเธอเกิดเดือนปลายปีนั้น

ถ้าฟังจากน้ำเสียง เธอนั้น เสียงดุๆ ไม่ค่อยที่จะน่าประทับใจ หรือน่าหลงไหลแต่อย่างใด
แต่เมื่อเจอเธอตัวเป็นๆ เขาก็ยังไม่ได้เกิดความรู้สึกตกหลุมรักแต่อย่างใด ออกจะตลกด้วยซ้ำ
กับการแต่งหน้าของเธอ…
…นึกว่า จะไปเล่นลิเกเสียอีก

แต่… สะดุดตรงที่เธอยิ้มตลอด ยิ้มๆๆๆๆๆๆ
หลังจากที่รู้จักเธอมากขึ้น สัมผัสนิสัยใจคอ ความจริงใจของเธอ
… ไม่รู้หัวใจตัวเองเหมือนกันว่า เธอเข้ามาอยู่ที่หัวใจของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่
ทุกวัน ได้แต่เฝ้ารอโทรศัพท์จากเธอ อย่างน้อยได้ยินเสียงของเธอก็ยังดี
เสียงดุๆ ที่วันวาน ไม่เคยประทับใจเลย

หลายครั้ง เธอก็รอว่า เมื่อไหร่ เขาจะโทรไปหาเธอบ้าง
ความจริง เขาพูดไม่เก่ง แต่เขียนเก่ง
มีคนกล่าวว่า ผู้ชายหลายคน ถ่ายทอดความรู้สึกทางตัวอักษรได้เก่ง ในขณะที่ฝ่ายหญิง พูดเก่ง แต่เขียนไม่เก่ง
เขาจึงไม่รู้จะคุยอะไรมากนัก
ยังดีที่เขาเขียนบันทึกใน blog ให้เธอได้อ่านบ่อยๆ
ถ้าไม่มี blog เขาคงจะใช้วิธีเขียนจดหมาย เสียค่าแสตมป์ไปเยอะพอสมควร

แต่ละวัน กลายเป็นความผูกพันที่จะต้องได้ยินเสียงของเธอผ่านโทรศัพท์อยู่บ่อยๆ
ยังดีที่ค่าโทรในยุคนี้ มีโปรโมชั่นที่โทรฟรี ค่าโทรต่อนาทีละ 25 สตางค์ ทำให้พอที่จะมีเงินจ่ายค่าโทรอยู่บ้าง

ไม่รู้เหมือนกันว่า ความห่วงใยความผูกพัน ระหว่างเขาและเธอ ในเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้แต่ว่า ใจสั่งมา เท่านั้น……